Kerkükten çıktım yola, Baküde verdim mola.
Harputun galasıyam Ben Türkün balasıyam.
Nerede bir Türk varsa ben onun kölesiyem.
Baba bugün Kerkügün, Erbilin galasıyam
Düşmana meydan vermem Telafer galasıyam.
Kültür ve müzik dediğimizde akla gelen en önemli konulardan biri Bakü, Elazığ, Urfa ve Kerkük’ün birbirine yakınlığını çok insan tarafından iyi bilinir.
Ancak ben bu gün kültürel müzik bağımızdan daha önemli bir konuya değinmek istiyorum. Soydaşımız Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti bizim için soy bağımız olması yanı sıra strateji olarak Akdeniz’deki ülke çıkarları açısından önemini kat kat artırmaktadır. Bunun en basit örneğini Libya ile yaptığımız antlaşma sonucunda Akdeniz deki hükmümüz açısından gördük, yirmi yıldan fazla bir süredir ülkeyi yöneten iktidarın yaptığı en başarılı işlerden biri olarak sayabiliriz.
Buda gösteriyor ki her zaman defansif müdahale yerine geleceği görebilmek geçmişten çıkarılan derslerle atak mücadele vermek ülke için tehditleri Misak-i Milli (Vatan Toprağı) sınırları dışında karşılayarak tehlikeyi bertaraf etmek daha faydalı sonuçları beraberinde getiriyor. Yemene asker sevkiyatı öncesinde Mustafa Kemal Atatürk’ün saltanata verdiği raporda Yemen mi? Suriye mi? uyarısı göz ardı edilmesi ile ortaya çıkan sonuçlara bakarsak Suriye’yi gözden kaçırıp Yemene gönderilen ve çoğunluğu geri dönmeyen fedakâr ordumuzun şanlı neferlerini acı acı anmamak elde değil o gün ordumuzu, verilen yanlış kararla bu gün sınırlarımızın güvenliğini kaybettik.
KERKÜKMÜ? İşte o çok ayrı ve özel bir konu Musul Süleymaniye Erbil’in çevrelediği tikritin kuzeyinde Bağdat a 236 kilometre uzaklıkta bir Türkmen kenti.
22 Temmuz -7 Ağustos1919 Erzurum, 4-11 Eylül 1919 Sivas kongrelerinde şekillenen Misak-i Milli sınırlarımız 28 Ocak 1920 Osmanlı Meclisi Mebusan’da kabul ve ilan edildi. Bu ilanı fırsat bilen İtilaf devletleri 16 Martta İstanbul’u işgal ederek bu ilanı yok saydı. İşgale İstanbul’la kalmayarak ülkenin güney kesimi itilaf devletleri tarafından paylaşılarak işgal edildi.
Tarihin tozlanmış sayfalarından yakın tarihimize dönersek dünyanın beşinci büyük petrol yataklarına sahip olan Kerkük oyun içinde oyunlara sahne olmaya devam ediliş, İsrail göçmeni Barzani ve aşiretinin yerleştirildiği Irak’ın kuzeyinde, Celal Talabani’n önce Cumhurbaşkanı yapılıp Amerikan’ın borusunu öttürmesi daha sonra ölümü ile yegâne güç olarak bu bölgeye hükmü sağlanmıştır.
Bölge ülkelerinin tamamı için önem arzeden Kerkük petrol için herkesin ağzının suyunu akıtırken bizim için öncelikli konusu soydaşlarımız ve oradan teröre gelen her türlü destektir, Irak’ın bölünmesi kaçınılmaz olmaya başlayınca bu noktada Kürtçülerinde bağımsızlık hayalinin kapıları açılmıştır. Dolayısı ile Türkiye bu masanın neresinde olmaya karar verinceye kadar atı alan Üsküdar ı geçti, biz hangi ata oynayalım diye yazboz tahtasına çevirdiğimiz stratejimizi uygulamaya geçirene kadar taşlar yerine oturdu yine de Türkmenlere verilen bakanlık önemliydi, değerli Aydın Maruf Türkiye Cumhuriyetine sadakatle bağlı bir nefer olarak, çakallarla dolu bu masada Türklerin mücadelesini vermeye çalışıyor. Değerli Aydın Maruf a başarılar diliyorum.
İlginçtir ki Türk ordusu tarafından tamamen bitirilmeye yüz tutmuş terör örgütü Amerika’nın 2003’te Irak’ı tamamen işgali ile yeniden canlanmış ve kanlı saldırılarına devam etmiştir. Amerika, PKK’yı uluslararası platformda terör örgütü olarak ilan etsede perde arkasından veya örgütten türettiği paravan yeni guruplarla kaosa zemin hazırlamış ve hayata geçirmiştir hatta ve hatta bu kuyruk örgütlere yeri gelmiş Türkiye tarafından yarının hesabı yapılmadan destekler verilmiştir.
Diğer taraftan Türkiye 2007 ye kadar Kerkük konusunda hassasiyetini her dile getirişinde ABD’n inde PKK terör örgütünü masaya koyması dikkat çekmektedir, terör örgütü konusunda Türkiye’ye verdiği sözde tam desteğin arkasında Kerkük konusu olduğunu unutmamak gerekir. ABD’nin bize PKK konusunda verdiği destek seçeneğinin asıl amacı Türkiye’nin Kerkük konusunda Kürt yönetime destek sağlamak olduğunu söylemek hiçte yanlış olmaz buda gerçekleşmiştir.
Türkiye’yi terör kartı ile sıkıştırmaya çalışan batı bununla yetinmeyerek Kerkük’ün demografik yapısını sessizce yerleştirilen Kürt ve Araplarla değiştirilme çalışılıp tamamen olmasa da başarıya ulaşmıştır.
“KERKÜK TÜRKTÜR TÜRK KALACAK!” Gerçekten insanın duygularını okşayan bir deyiş ancak sloganlar bir yerleri harekete geçirip akıllıca tepkiler koymaya sebep olmuyorsa fazlada bir anlam ifade etmiyor. Gerek petol rezervleri gerek stratejik önemi dolayısıyla batının ağzının suyu aktığı Kerkük’te azınlık haline getirilen kavim gardaşlarımızın refah ve huzuru için şartlarının düzeltilmesi bölgede rahat yaşamalarını sağlayacak bizide bu sınırlardan ülkemize zeval gelmesini engellememiz için gereken herşey yapılmalıdır.