Gazetemizin değerli okuyucuları; yine dağ fare doğurdu. Yirmi gündür asgari ücretle yattık kalktık 4. toplantı sonucunda nihayet rakam açıklandı.
Piyasa araştırmacılarının dört kişilik ailenin açlık sınırı 24.000 TL.
17.000 TL’lik ücrete %100 yükseltiş bile bir anlam ifade etmeyeceği bir dönemde çalışanı enflasyona vaatlerine rağmen ters köşe ile 5000 TL’lik artırım komedya gibi oldu, ücretlerdeki 22.100 TL’lik açıklanan rakam hayal kırıklığı yarattı.
Asgari ücretli yine enflasyonun altında ezildi, son otuz yılın en düşük rakamı ile ücretler beklenenin çok altında kaldı.
%45 civarında beklenen yılsonun enflasyonunun karşısında %30 luk bir artış belirlenirken işveren desteğide 700 TL den 1000 TL’ye çıkarıldı ve vicdanların içindeki fay hatları patladı.
Gerçekten el insaf demek gerekmiyor mu ülkemizde hayat şartlarının bulunduğu şartları göz önünde tutarsak bırakın insanca yaşamak mümkün mü?
Ev kiraları, Doğalgaz, Elektrik, Su, Ulaşım gibi zaruri ihtiyaçların böyle bir gelirle karşılamak mümkün mü? Bir alenin öğretim gören çocukları varsa bu iş nasıl yürüyecek, ebeveynler bu yükü nasıl karşılayacak?
Okul giyim, gıda masraflarının kamburunun altından nasıl kalkacak?
Reel enflasyon, sunni enflasyon insanların umurunda değil herkes günlük yaşamdakini iyi biliyor, geçinebilme durumuna bakıyor öyle ki artık mızrak çuvala sığmıyor, nereden neyi karşılayacağını bilemiyor boşa koyuyor dolmuyor, doluya koyuyor almıyor Allah yardım etsin.
Yazık yahu! %5 inin harman savurduğu, %95 in tuz kavurduğu bir ülkede sosyal Adalet nasıl sağlanır? Getireceği negatif asayişi hiç düşünen yok.
Bununla beraber bir derdimizde alacağına aslan kesilmesi harçların, cezaların oranları yapılan asgari ücret zammının iki katı civarında olmasına ne dersiniz inanın söyleyecek bir şey bulamıyorum.
Yazımın başlarında belirttiğim gibi bir ay ücret belirleme pazarlığı ne oluyor, zaten ortada pazarlık yok ki “Cemaat ne derse desin hoca bildiğini okuyor nasılsa’’ böylece bu kadar prodüksiyona gerek kalmaz kimsenin kimseyi kandırmaya hakkı yok etkisiz elaman olarak toplantılara katılan sendikalarda boşa yorulmazlar bu tiyatronun bir parçası olmazlar, En doğrusu bu iş için tek yetkili hükümet olsun ve bir defada açıkladığı rakam uygulansın, malum ‘’ağanın sözünün üzerine söz yok’’ bu ülkede, hiç olmazsa pazarlıklar başlıyor denildiği andan itibaren başlayan günlük etiket değiştirme mesaisi başlamaz.
Neyseki hala milletin bir umudu var! Sığınmacılar…
Onlar gidince kiralar düşecek, onlar gidince iş alanı açılacak, onlar gidince Devletin bütçesi rahatlayacak, onlar gidince hastaneler boşalacak. Umut, fakirin ekmeği demişler. Bu da bir umut işte.
Sahi bir de Emeklilerimiz var, anlamlandıralım Asgari ücret en düşük ücret demek olarak biliyoruz. Öyleyse emeklinin aldığı maaş ne oluyor ben çözemiyorum, onların durumu ne akıl ne de yürek almaz durumda, sanırım bu ülkeyi yönetenler halkın sefaletini marifet sayıyor.
Rabbimden, yeni yılın Türk Milletine ve tüm insanlığa barış, huzur ve refah getirmesi ümidiyle, bütün vatandaşlarımızın yeni yılını en içten dileklerimle kutluyorum.
Selam ve saygılarımla…