Harput Gazetesinin değerli okuyucuları, bugün uzun zamandan beri ülkemizde bir çıban olarak yaşamımıza giren ve kangrene dönüşen gözlerimizin önünde olup ancak fark edemeyecek kadar hayatımızın içine girmiş bir yaramıza yüzeyselde olsa değinmek istiyorum
2011 yılından beri Resmi kanallardan belirtilen yedi milyon gayri resmi kanallardan on yedi milyonu bulan açıklamalarla sayıları belirtilen sığınmacı meselesi gerçekten rahatsız edici boyutlara ulaştı.
Gerek siyasi gerek toplumsal erkler birde bu konudan en yoğun olarak etkilenen toplumun muzdarip vatandaşları sesini gerek sosyal medyadan gerekse fırsat buldukları her platformda yüksekten belirtmeye başladılar.
Sığınmacılar geldikleri günden beri Türk toplumuna adapte olup uyum gösterme yerine, başına buyruk kendi geleneklerini bariz olarak Türk toplumunun üzerinde yansıtmaya çalışmışlardır sosyal yaşantılarını koloni sistemiyle yaşıyor, marjinal yapılar içine giriyorlar.
Sığınmacılar meselesinin ne kadar önemli olduğunu ve derinliğini belirtmek üzere verilen mesajlar üzerinden köşeye sıkışanlar şimdilerde bu konuyu siyaset merkezli nefret suçu kanununun kapsamını genişletmek ve cezai müeyyideler uygulamalar çabası içerisindeler.
Türk milletinin demografik yapısını tehlikeye sokan bu unsurlarla ilgili koruyucu kollayıcı bakış açısı milletin kendini öz vatanında parya duyguları içine sokmaktadır.
Vatandaş güncel yaşamı içinde sığınmacılara gösterilen toleranslardan rahatsız olmaya başladı, ülkemizde sürdürdükleri bedava yaşamın maliyetinin izahını onlar bedava değil bütçenin karşıladığı rakamlarla yapıyorlar bunu diyebilen zihniyete de hayretle baka kalıyor.
Gazi caddesinde markalı giysilerle caka satanlardan, her kavşak ta kucaklarında dilenmeye alet ettikleri çocuklar ile duygu sömürüsü yapanlara kadar hepsinden millet bıktı usandı.
Kaldı ki sanayiden tutun pazara, her dükkanda yabancıların çalıştırılarak gençlerimizin işsizlik serüvenine kadar herkesin canı burnunda, Ülkemizdeki hayat pahalılığının can yakıcı duruma geldiği, işsizliğin arttığı bir zeminde tahammüllerde son sınırını zorluyor.
Milletin Devletine olan sevgi ve saygıdaki inancını yıkmamak gerek, Muhacir- Ensar meselesinin bu işle hiçbir alakası yoktur, kalmamıştır.
Empati yapma duyguları ile aldatmacaya girenler bilmeli ki bu millet ne esareti ne sığınmacılığı kabul etmez, ya ölür yada kurtulur bu kadar basit itiraz edenlere daha yeni geride bıraktığımız Ağustos ayı ve tarihimizde bu ayda yaşananları hatırlatmak gerekiyor.
Samimiyetle söylüyorum bunun ırkçılıkla alakası yok evimizde nasıl ki çocuklarımızın geleceğini düşünüyorsak, ülkemizde de milletimizin geleceğini istikbalini düşünmek mecburiyetindeyiz,
Başımızı kuma gömerek bu gerçekleri inkar edemeyiz görmemekten gelemeyiz, Demografik yapımız kültürümüz, Dilimiz bunlarla beraber gençliğimiz bozuluyor, Bu bir ihanettir.
İnanmak istemiyorum ama bu sığınmacılar gerçekten oy deposu olabilecekleri zamanlar için istetme olarak mı kullanacak, yarın bu sığınmacılar gönderileceği zaman, geçen on iki yıl içinde bu ülkede doğmuş otomatik olarak vatandaşlık almış olan çocuklar ne olacak gerçekten düşündürücü.
Ülkemin ve milletimin İstikbal ve İstiklali için zararlı ve tehdit unsuru olan bütün uygulamalarda zararın neresinden dönersen kardır diyerek vazgeçilmeli, Binali Yıldırım’ın dile getirdiği sığınmacıların Avrupa’ya giderek kaos oluşturması korkusu yerine öncelikle kendi ülkemizin geleceği düşünülmelidir.
Selam ve saygılarımla…