Teğmendim, teğmen dövdü. Üsteğmen oldum Üsteğmen dövdüğünü söyledi. Ama Yüzbaşılığıma yetişemedi, rahmetli olmuştu...
Biz Türk milleti olarak üç şeyi çok iyi biliriz! Spor, siyaset ve askerlik...
Bugün size geçmiş haftaların hüznünü unutturacak, yüzünüzü hafifçe gülümsetecek birkaç anekdot aktarmak istiyorum. Kendi askerlik yaşantımdan...
Bir aslan; muhtemelen 1.90 boylarında, 58- 60 beden omuz genişliği, 36- 38 yaş arası tahmini ..."Mıstafa ATMACA, Diyarbagır. Emret Gumutanım" diyen ve başka Türkçe bir kelime telaffuz edemeyen bir aslan... Askerlik hizmetini ifa için gelmiş. Kıt'alar aynı zamanda Türkçe eğitimin verildiği, okuma yazma öğretilen, halk arasında "Ali Okulu" da denilen yerler. Ben de birliğime katılan Mustafa Atmaca'ya Türkçe öğretmek için tercüman aracılığıyla Kürtçe kelimelerin karşılığını Türkçe olarak anlatmaya çalıştım. Mesela o "Ser" dedi ben 'kafa- baş" dedim, gumutan" baaş" diye tekrarladı. O "sing" dedi ben "göğüs" dedim, gumutan" gögüs" dedi. "Cav" dedi ben "göz "dedim." Goz he gumutan" dedi gülümseyerek bir şeyler öğrenmenin hazzıyla. Eline dokundum "dest "dedi "el "dedim yüzüne hafifçe dokunarak. Böylece yukarıdan aşağı uzuvları öğrendiği kanaati hasıl olunca, üsteğmenimiz Necati'ye "Komutanım Mustafa artık Türkçe'yi ana hatlarıyla öğrendi" dedim.
"O zaman kendisine soralım" diyerek ayağını gösterdi. Mustafa hiç tereddüt etmeden "DÜDAK" deyiverdi. Necati üsteğmen hafifçe gülümseyerek Mustafa'nın hemen solundaki (Canon tipi, döküm, şişman bir insanı andıran) sobayı gösterdi ve "bunun adı ne?" Dedi. Mustafa kendinden emin "SOVE" borular işaret edilince "LULE" deyiverdi. Üsteğmen beni işaret edince "BAVA" arkasında duvarda asılı ATATÜRK resmini gösterince, dudakları bir çocuğunki gibi muzipçe kıvrılarak "O da BÖYÜK BAVA" deyiverdi tüm bölük personelinin alkışları eşliğinde.
Ve Mustafa bölüğümüzün koğuş sorumlusu oluverdi bu sempatikliğiyle. Yaşı ve heybetli cüssesiyle de o sorumluluk bölgesinin tek otoritesi...
Mehmet vardı Siirtli. Bölük komutanına tuvalet taşı ve lavabo temizleten.
Başı sol tarafa hafifçe eğik, sol gözü sürekli sulanan (gözyaşı kanalı tıkanıklığından kaynaklı), kavrama güçlüğü olan, saf ve sevimli bir Anadolu genci.
Mustafa Atmaca'nın terhisine yakın, onun da görüşünü alarak eğitim alanı ve tuvalet sorumlusu yaptım.
"Mehmet" dedim "evet gumtanım" dedi. "bunun adı tuzruhu, tuvalet taşına döker dökmez hemen dışarı çıkacak, nefes dahi almayacaksın" dediğim anda tuzruhu şişesini elime tutuşturuverdi ve "gumtan güster" deyiverdi. Ben izah ettiğim şekilde işlemi yaptım ve "tamam mı?" diye sorduğumda elindeki temizlik bezini bana uzatarak "gumtan güster" diyerek lavaboyu işaret ediyordu. Bir lavabo temizlemekte vardı kaderde onun saf gülüşü eşliğinde...
Bir hafta sonrası yaptığım kontrolde temizlediğim yerler sararmış ve çevredeki otlar büyümüş çirkin bir görüntü arz ediyordu.
"Sana yarım saat müsaade. Gelip kontrol ettiğimde bu aksaklıklar giderilmiş olacak" dedim.
Başını önüne eğerek "amredersin gomtanım" dedi. Belirttiğim süre sonrası kontrole gittiğimde değişen bir şey yoktu.
Omuzlarından tuttuğumda “nedir gumtan, savasi savasi tovalet, övlenden sona mıntika, bo bölükte istirhat yoğ mi? Deyince ellerim yanıma düşüverdi ve gülmemek için arkamı döndüm.
Evet hep askerlik sonrası anlatırlar "Ben falan rütbedekini kovaladım, filan rütbedekini dövdüm." Velhasılı kelâm "komutan bana sormadan nöbet dahi yazmazdı "diyenler Mehmet'i dinleselerdi "ben komutana bir tuvalet taşı ve bir de lavabo temizlettim" dediğinde" hadi oradan derler miydi?" derlerdi. Fakat Mehmet'in anlattıkları tamamen doğruydu diğerleri ise kuyruklu yalan...
Ha bu arada Adem'i anlatmadan geçmek haksızlık olur;
Alay komutanımız Kurmay Albay Behçet ÖZGİL, Alay Karargâh Servis Bölük Komutanı (kör) Ender TUNCEL ve yanında biz teğmenler Alay Karargâh binasına doğru gidiyoruz. Yol tretuvar yapımı çalışanları ve inşaat ustası Samsunlu Adem.
Alay komutanımız Adem'e yaklaştı ve "Asker kolay gelsin "dedi Adem ayağa kalkıp tekmil vermek üzereyken "rahatsız olma evladım işine devam et "dedi Alay Komutanı, Adem elinde mala tretuvar taşları üzerindeki ipi gerginleştirmeye çalışırken komutanımız nişan alır gibi tretuvar taşından nirengi noktası tespit ettiği alay karargâh binası köşe hizasına bakarak "evlat galiba biraz eğrilik var" deyince Adem başını aşağıdan yukarıya komutanımıza doğru çevirdi ve "komitanım sizun görevunuz ne?" diye sordu. Komutanımız da "ben Alay Komutanıyım" deyince, başka işinuz yok mi gidip o işinizu yapun da, siz bu alayin komitanu isenuz ben da bu yolun komitanuyum " deyiverdi . Komutanımız bizlere dönerek "doğru söylüyor, biz gidip işimize bakalım. Teşekkür ederim evladım sen devam et" diyerek karargâh binasına doğru yürüyüşüne devam etti, bizler de beraber...
Saf Anadolu çocukları keşke hep bu saflıkları ve vatan sevgisiyle devam etselerdi.
AYRIŞMADAN, AYRIŞTIRILMADAN, SIKLAŞMIŞ SAFLARININ ARASINDAN FİTNE SIZMADAN...