Kıssa’ları bilirsiniz. Kıssalarda hedef yoktur. Kıssalar anonimdir.
Kıssalar bir köşe yazarının can simididir.
Yazarın o gün için dişe dokunur, kayda değer bir yazısı olmayınca ya havadan, sudan bahseder ya “Kıssa’lardan” Yâ da yazacağı yazının başına iş açacağı korkusundan…
Bizde bugün öyle yaptık. Merhum Şair Eşref’in dediği “Numarasız gözlük” gibi bir yazı hazırladık. İsteyen gözüne taksın diye… Şair Eşref’i bilirsiniz. Hedef gözetmeden can alıcı hicivler yazan gözünü budaktan ayırmayan bir şair. Bir gün bir arkadaşı “Yahu Eşref sen bu hicivleri kime yazıyorsun?” deyince Şair Eşref; “Benim hicivlerim numarasız gözlük gibidir. İsteyen alır gözüne takar” cevabını verir.
Tıpkı bizim bu günkü kıssamız gibi…
BU ZAMANDA DÜŞMEYESİN
Güngörmüş, devran sürmüş bir köy ağası varlığını yitiriyor. Elinde avucunda ne varsa harcıyor. Harmanında, kilerinde bir şey kalmıyor. “Düşmez kalkmaz bir Allah” derler ya her geçen gün biraz daha yoksullaşıyor, her gün biraz daha eski debdebesinden uzaklaşıyormuş... Gün gelmiş ağalığın vermekle yedirmekle olduğunu aksi halde kimselere sözünü ve gücünü geçiremeyeceğini görmüş. Derken bu gidişatın iyi olmadığını çok yakında ele güne el açacak hale geleceğini anlamış ve tek evladını huzura çağırmış. “Bak evladım” demiş!..
“Elimizde avucumuzda ne varsa har vurduk harman savurduk. Sonumuzu düşünmedik en sonunda düşmemiz gereken hale düştük. Artık aşımız kaynamaz oldu. Evimizde çayımız şekerimiz bile yok misafirlerimiz gelirse mahcup olmayalım. Şimdi sen ormana git, ormanda odun kes, katıra yükle, pazara götür, odunları sat elde ettiğin parayla çay al, şeker al, gaz al, tuz al eve gel” demiş.
*
Oğul baba buyruğuna “başım üstüne” diyerek baltayı almış eline, binmiş katırına, dalmış ormana… Kan ter içinde bir katırlık odun kesmiş yüklemiş katırına varmış pazara… “Dost görür üzülür, düşman görür sevinir” endişesiyle pazarın ücra bir köşesine odunlarını yıkıverir. Biraz sonra bir alıcı gelir ve odunun fiyatını sorar; “Oduncu odun kaça?” der. Bu hitabet ağa çocuğunun zoruna gider. “Odunlar satılık değil” diye cevaplar. Bir müddet sonra bir başkası gelir ve oda; “Hemşerim odun kaça?” diye sorar ağa çocuğuna. Ağa çocuğu ona da “Odunlar satılık değildir” cevabını verir. Derken biraz sonra bir başka şahıs daha çıka gelir ve ağa oğluna; “Ağam odunun kaça?” der. Bu hitabet ağa oğlunun aklına ağa oğlu olduğunu getirir yeniden eski günlere gider kendisini yine köylüler üzerinde hüküm süren sözü sohbeti emir telakki edilen Ağa oğlu olarak görür ve adama hitaben!... “Ne parası gardaş al götür” cevabını verir.
Eskiler böyle bir duruma şahit olduğunda “Aslihu ve neslihu” derlerdi…
KURTLA KUZU
Hikâye buya kurtla, kuzu her nasılsa arkadaş olmuşlar. Kurt kuzuyu, kuzuda kurdu sevmiş. Biri birlerine sevgi ile bağlanmışlar. Zavallı kuzu hayatının baharında hiçbir deneyimi hiçbir tecrübesi yok kurda gereken hürmeti gereken saygıyı asla ihmal etmiyor onun peşinden yürümekle kendini emin ellerde hissediyordu. Derken kurtla kuzu bir gemiye biniyorlar gemi okyanusun uçsuz bucaksız sularında günlerce yol alıyor eldeki yiyecekleri, içecek suları da bitiyor. Kurdun karnı zil çalmaya başlıyor.
Aç kurt bir kuzuya bakıyor bir midesinden gelen açlık horultularını dinliyor, kuzuya verdiği sadakat sözü aklına geliyor kuzuyu yemekten vaz geçiyor. Bu kez açlık hissi baş gösteriyor dayanılmaz bir açlık hissi kavuruyor bedenini. Bir öğlen vakti güneş tam tepelerinde!.. Açlık ve susuzluk kurdun başını döndürmeye başlıyor.
Ve…
Yanı başında kendinden geçmiş kuzuya;
"Hey arkadaş toz etme" diyor. Zavallı kuzu kurdun hitabetinden ve de bakışlarından kendisini yiyeceğini anlıyor ama kaçacak, göçecek, sığınacak yeri yok bir teslimiyet içinde
"Kurt arkadaş” diyor… Beni yiyeceksen hiç durma ye. Ama bana “Toz ediyorsun” deme okyanusun ortasında hele bir geminin güvertesinde toz mu olur? Senin niyetin beni yemekse o başka”… der.
*
Aman sevgili okurlarım siz siz olun bu zamanda düşmeyin ve kurtlarla kardeş olmayın, kuzu yerine konulmayın kurtların kardeşliği karınları doyduğu sürece devam eder acıkınca biter ve o zamanda Allah korusun sizleri yemeye kalkar…
*///*