Sevgili okurlarım;
30 Ağustos müminlerin bayramı olan Cuma gününe gelmişti. İşte o gün anlı şanlı diyanetimiz Cuma hutbesinin hiçbir bölümünde bu zaferleri bize armağan eden ülkemizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ten bahsetmedi.
Böyle bir vefasızlığı böyle bir nankörlüğü kabullenemedim. Kanıma dokundu camiye gittiğime bile pişman oldum.
Çünkü 30 Ağustos Zafer Bayramı kutlanılır da Atatürk’süz kutlanılabilir mi?
Her zamanki gibi girdim arşivime bu başlıkla 12 Kasım 2015 tarihinde Elazığ Nurhak Gazetesinde yayınlanan yazımı buldum ve noktasına virgülüne karışmadan sizlere arz ediyorum.
Buyurun birlikte okuyalım.
*
Üç gündür bu sayfada Ulu Önder Atatürk’ümün ebediyete intikalini yazıyorum.
Yaşadığım sürece de yazacağım.
Yazdıklarım ve yazacaklarım o büyük insana minnet ve şükran duygularımı ifade etmekte, onun anılmasına vesile olmaktadır.
Bizler için onu anlamak ve onu anlayabilmek hakikaten çok zor. Çünkü her insan onu anlayamaz, her beyin onun büyüklüğünü kavrayamaz.
Bir gün bir yazımda Atatürk’ten bahsederken bir okurum bana “Büyük olan Allah’tır. Sen ne biçim yazı yazıyorsun?” demişti.
Ben bu okurum için “Anlayış kapasitesi bu kadar” deyip geçmiştim.
Elbette ki büyük olan, daim olan, kaim olan, yüce olan Allah’tır. Ancak bu millet Fransız’ların deyimi ile…
”Turguıe tu dols Atatürk dıev et le restea Atatürk”
Yani…
“TÜRKİYE ATATÜRK’Ü ALLAH’A, GERİYE KALAN HER ŞEYİDE ATATÜRK’E BORÇLUDUR.”
İşte bizim istisnalar kaideyi bozmasa da Ulu Önder Atatürk’ü anlayamamamız bu gerçeği görmemekten ibarettir.
Biz millet olarak gerçekleri ya görmüyor veya çok az görüyoruz.
Çünkü o Atatürk olmasaydı ne arımız, ne onurumuz, ne camimiz nede okuyacak kuranımız olurdu.
Çünkü hürriyeti olmayan bir toplumun ibadet dâhil hiçbir şeyi olamaz.
Çünkü bu dünyada bu yanardöner coğrafyada Atatürk gibi bir lidere sahip olmayan hiçbir ülke ayakları üzerinde duramaz.
ATATÜRK’ÜN SON SÖZLERİ
10 Kasım 2014 tarihinde “Bir Ulusun Ağladığı Gün” başlıklı Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün ebediyete intikali ile ilgili yazımı “Artık nefes alamıyordu. Bütün gücünü, kuvvetini, enerjisini bu ülkenin kurtuluşuna harcamıştı. Yedi düvelle savaşmış, cehaletle, ihanetle savaşmıştı. Karlar üzerinde yatmıştı, yaralanmıştı, hastalanmıştı.
Yeniden yaverine döndü, “Saat kaç çocuk.” dedi.
Yaveri duvardaki saate baktı. Tam dokuzu beş geçiyordu ve saat durmuştu.
“Dokuzu beş geçiyor paşam.” dediyse de Atatürk bu sözleri duymadı.” Sözleriyle noktalamıştım.
*
Bu yazım yayınlandıktan sonra Güzide Filiz Tuzcu adında bir duyarlı okurum yaptığı yorumda;
“Büyük Atatürk'ün son sözleri - daha sonra Onu dinsizlikle suçlamak ve ona şeytanca iftiralar atmak için - hep Türk milletinden gizlenmiştir; bu bağlamda Onun son sözleri "saat kaç ?"değildir. Onun son sözleri "Aleykûm Selâm" olmuştur. Diyerek Kuran’a göre "Selâm"ın anlamı izah edilmiştir.
Tarihçi bir akademisyen olduğunu anladığım Güzide Filiz Tuzcu adlı değerli okurumun bu tespitlerine aynen katılıyor ve bu duyarlılığından ötürü kendisine teşekkürler ediyorum.
ATATÜRK’E DİNSİZ DİYEN DİNSİZLER
Bugünkü yazımın başlığını “Atatürk’ü Anlayabilmek” dememizin esbabı mucibesi de işte budur.
Atatürk’ü anlayabilmek için insanda beyin olması gerekir.
Beyni olmayan, karakterinde hürriyet ve özgürlük sevdası olmayan insanların Atatürk’ü anlaması elbette ki mümkün değildir.
Onların gözünde Atatürk hâşâ inancı olmayan alkolik birisidir.
Oysa Mustafa Kemal Atatürk 7 Şubat 1923 tarihinde Balıkesir Zağanos Paşa Camii'nde hutbe okuyacak kadar dindar ve dini bilgilisi yüksek olan birisidir. Nitekim verdiği o hutbede "Ey Millet, Allah birdir. Şanı büyüktür.” Diyerek Yüce Allah’ın birliğine, yüceliğine işaret etmiştir.
Şimdi biz buna mı inanacağız yoksa kıçını yıkamayı bile bilmeyen yobazlara mı inanacağız. Bunu Yüce Türk Milleti takdir edecektir.
*
Güzide Filiz Hocamız bendenize…
“Büyük Atatürk'e, Büyük Türk Milletine, Tanıklı ve Belgeli Tarihi Gerçeklere ve Yüce Allah'ın Vahiy Kitabı Kutsal Kuran'a düşman olan ve milli değerlerimize - dinimize sürekli sataşarak - saldırarak bir şeyler yaptığını ve herkesi kandırabileceğini sanan ve gökyüzündeki pırıl pırıl güneş gibi parlayan "Türk Milletinin Kurtarıcısı, T.C Devleti'mizin Kurucusu, Büyük Türk Milletinin Sevgili Atası, Tüm Dünyanın Saygı ve Hayranlıkla Önünde Eğildiği Büyük Atatürk'ü " balçıkla sıvamaya çalışan zavallıların saçma - sapan sözlerini hiç gaile bile almayın. Kahkahalarla gülüp, geçin...” demekte benim Atatürk’le ilgili hassasiyetime parmak basmaktadır.
Kendisine bir kez daha teşekkür ediyorum.
Lakin!..
Ülkemizin kurtarıcısı, cumhuriyetimizin kurucusu bu büyük insana yapılan saldırılara kayıtsız kalamıyor bir yazar olarak bunu yazılarımızla, şiirlerimizle dile getirmeye çalışıyoruz.
O çalışmamızın bir ürünü ile bu tartışmaya son noktayı koyuyor ve diyoruz ki!..
**
Atama dil uzatan babam olsa haşlarım,
Bakmam gözü yaşına, şeytan deyip taşlarım.
Benim için mukaddes, vatan bayrak ve atam.
Ya aptaldır ya hain bunlara dil uzatan.
Söyleyecek başka bir söz var mı sevgili okurlarım?..
Bizimde son sözümüz “Atatürk’ü anlamak için insanda
beyin olması gerekir” sözüdür. Ve bu sözümüz şair Eşref’in deyimi ile “numarasız gözlük” gibidir isteyen alır gözüne takar.
*///**