Harput'tan gidiyorum mevsim kendi renginde
Bir daha görür müyüm bu tatlı ahenginde
Göz yaşlarım dolaşır o yorgun eteğinde
Gurbet elde ağlarım iniltimi dinlersin
Yaprak dökümü mevsim hep ağaçlar üşüyor
Göçmen kuşlar son defa dallarda ötüşüyor
Yaprak sanki her daldan soluk bir ah düşüyor
Bilmedin mutluluğu sen daha çok beklersin
Şu dertli ishak kuşu garip garip öttükçe
Bir kırık dal altında ney üfler hazan gece
Ayrılık hasretiyle ağlıyorken gizlice
Özlemin akşamında hüzünlenir dinlersin
Şu tepedeki yıldız sönük gece kandili
Şu geçen beyaz bulut yaşlı Sönmez mendili
Rüzgar atmış gurbete onu al da sevgili
Derdinle ağlayanın gözyaşını silersin
TUNCER SÖNMEZ
İNSANIM
Av. İrfan SÖNMEZ
İki Kurucu Halk Ne Demek?
MURAT AKGÜL
KİBAR FEYZO
MUSTAFA DOĞAN
ADANA'DA KEMAL RÜZGAR'I
EMRAL CÖMERT
EZİKLERİN TÜRKİYE’NİN BAŞARISIYLA İMTİHANI
AHMET VURAL
GAZZE TUFANA TUTULMUŞ
VAHİT DABAK
12 EYLÜL DARBESİ
DR. İMBAT MUĞLU
TERÖRSÜZ TÜRKİYE’NİN SURİYE CEPHESİ
PROF. DR. HİKMET ESEN
Güneş Var; Sıra Enerji Aklında
YAVUZ GEZER
Su Bulunacak