Harput'tan gidiyorum mevsim kendi renginde
Bir daha görür müyüm bu tatlı ahenginde
Göz yaşlarım dolaşır o yorgun eteğinde
Gurbet elde ağlarım iniltimi dinlersin
Yaprak dökümü mevsim hep ağaçlar üşüyor
Göçmen kuşlar son defa dallarda ötüşüyor
Yaprak sanki her daldan soluk bir ah düşüyor
Bilmedin mutluluğu sen daha çok beklersin
Şu dertli ishak kuşu garip garip öttükçe
Bir kırık dal altında ney üfler hazan gece
Ayrılık hasretiyle ağlıyorken gizlice
Özlemin akşamında hüzünlenir dinlersin
Şu tepedeki yıldız sönük gece kandili
Şu geçen beyaz bulut yaşlı Sönmez mendili
Rüzgar atmış gurbete onu al da sevgili
Derdinle ağlayanın gözyaşını silersin
TUNCER SÖNMEZ
TECRÜBELİ BİR UYARI
AHMET VURAL
İNSANI SEVMEK
VAHİT DABAK
CUMHURİYET TARİHİNİN EFSANE SİYASET ADAMI TÜRK OCAĞI BAŞKANI
Av. İrfan SÖNMEZ
Yargıda yandaşlık
DR. İMBAT MUĞLU
Avrupa'nın Savunma Rüyası Çöküyor
EMRAL CÖMERT
MÜSLÜMAN YEİS’E DÜŞMEZ
MUSTAFA DOĞAN
DOSTLUK KAZANDI
YAVUZ GEZER
Su Bulunacak
Av. Mehmet AYTAÇ
TUTUKLAMA: CEZA DEĞİL, İSTİSNA
MEHMET ŞÜKRÜ BAŞ
MİNİK BİR YÜREKTEN BABAYA MEKTUP