İki yüz elli bin şehit,verilmişti bu toprağa,
Çoluk çocuk erkek kadın,hep kalkmışlardı ayağa.
Görülmedi böyle kavga,yoktur bir eşi benzeri,
Orada da destan yazdı,bu toprağın Mehmet'leri.
Patlıyordu kor gülleler,yiğitlerin sinesinde,
Bu yaşama kararıydı,al bayrağın gölgesinde.
Işte bu al bayrak için,düşüverdiler toprağa,
O şehitler sayesinde,zeval gelmedi bayrağa.
Çanakkale geçilmezdi,geçemediler gittiler,
Aziz vatan toprağını,sürünerek terkettiler.
Sana dua göndersem de ihtiyacın yok duaya,
Zira şehit makamıyla ruhunuz çıktı semâya.
AHMET VURAL
AVUÇLARDA ATEŞ SÖNDÜ (15 TEMMUZ)
TUNCER SÖNMEZ
AVRUPA DEVLETLERİ LİDERLERİ MEHTER MARŞIYLA YÜRÜDÜ
EMRAL CÖMERT
TEKNOFEST GENÇLİĞİ
Av. İrfan SÖNMEZ
Çağ idraki ile düşünmek, her gün yeniden müslüman olmak
VAHİT DABAK
ADALETİ ARAYANLARA VE UNUTANLARA
DR. İMBAT MUĞLU
KARS’IN DİNİ FARKLILIKLARI VE KÜLTÜREL ÇEŞİTLİLİĞİ
MUSTAFA DOĞAN
DOSTLUK KAZANDI
YAVUZ GEZER
Su Bulunacak
Av. Mehmet AYTAÇ
TUTUKLAMA: CEZA DEĞİL, İSTİSNA
MEHMET ŞÜKRÜ BAŞ
MİNİK BİR YÜREKTEN BABAYA MEKTUP