İki yüz elli bin şehit, verilmişti bu toprağa,
Çoluk çocuk erkek kadın, hep kalkmışlardı ayağa.
Görülmedi böyle kavga, yoktur bir eşi benzeri,
Orada da destan yazdı, bu toprağın Mehmet'leri.
Patlıyordu kor gülleler, yiğitlerin sinesinde,
Bu yaşama kararıydı, al bayrağın gölgesinde.
İşte bu al bayrak için, düşüverdiler toprağa,
O şehitler sayesinde, zeval gelmedi bayrağa.
Çanakkale geçilmezdi, geçemediler gittiler,
Aziz vatan toprağını, sürünerek terkettiler.
Sana dua göndersem de ihtiyacın yok duaya,
Zira şehit makamıyla ruhunuz çıktı semâya.
VAHİT DABAK
ZULM İLE ABAD OLANIN DİYELİM
Av. İrfan SÖNMEZ
Bir Kültür ve Zihniyeti Sorgulamak
MUSTAFA DOĞAN
İYİ FUTBOL FARKLI SKOR
EMRAL CÖMERT
HEPİMİZ KÖLEYİZ
TUNCER SÖNMEZ
MEKKE ANLAŞMASI
DR. İMBAT MUĞLU
İRAN’IN YAKIN TARİHİ
AHMET VURAL
PAYIMA HASRET DÜŞTÜ
MURAT AKGÜL
GAKGOŞ CİĞER YEDİ
PROF. DR. HİKMET ESEN
Türkiye ve dünyada elektrikte ve günlük yaşamda enerji kullanımı
YAVUZ GEZER
Su Bulunacak