İki yüz elli bin şehit, verilmişti bu toprağa,
Çoluk çocuk erkek kadın, hep kalkmışlardı ayağa.
Görülmedi böyle kavga, yoktur bir eşi benzeri,
Orada da destan yazdı, bu toprağın Mehmet'leri.
Patlıyordu kor gülleler, yiğitlerin sinesinde,
Bu yaşama kararıydı, al bayrağın gölgesinde.
İşte bu al bayrak için, düşüverdiler toprağa,
O şehitler sayesinde, zeval gelmedi bayrağa.
Çanakkale geçilmezdi, geçemediler gittiler,
Aziz vatan toprağını, sürünerek terkettiler.
Sana dua göndersem de ihtiyacın yok duaya,
Zira şehit makamıyla ruhunuz çıktı semâya.
VAHİT DABAK
AHİLİK OCAĞI
AHMET VURAL
HEDER ETMİŞİM
TUNCER SÖNMEZ
HALDEN ANLAMADINIZ BU ÜLKENİN HALLERİ
Av. İrfan SÖNMEZ
İki Kurucu Halk Ne Demek?
MURAT AKGÜL
KİBAR FEYZO
MUSTAFA DOĞAN
ADANA'DA KEMAL RÜZGAR'I
EMRAL CÖMERT
EZİKLERİN TÜRKİYE’NİN BAŞARISIYLA İMTİHANI
DR. İMBAT MUĞLU
TERÖRSÜZ TÜRKİYE’NİN SURİYE CEPHESİ
PROF. DR. HİKMET ESEN
Güneş Var; Sıra Enerji Aklında
YAVUZ GEZER
Su Bulunacak