Ortadoğu bir kez daha ateş çemberinde… ABD ile İran arasındaki çatışma, artık iki ülke arasındaki sıradan bir güç mücadelesi değildir. Bu savaş; enerji yollarının, bölgesel nüfuz alanlarının, güvenlik dengelerinin ve yenidünya düzeninin yeniden şekillendiği büyük bir hesaplaşmadır. Ve bu hesaplaşmanın tam ortasında Türkiye vardır.Çünkü Türkiye artık eski Türkiye değildir.Ankara'nın attığı her adım Washington'da, Moskova'da, Tahran'da, Şam’da, Bağdat’ta, Tel Aviv'de ve Körfez başkentlerinde dikkatle takip edilmektedir. Ayrıca Türkiye çetin bir sınavdan geçiyor. Bir yandan ABD ile NATO müttefikiyiz, İran'la komşuyuz, Rusya ile ilişkilerimiz var. Azerbaycan'la kardeşlik temelinde yükselen stratejik ortaklığımız bulunuyor.Suriye, Irak, Doğu Akdeniz, Kafkasya ve Karadeniz'deki gelişmeler ise doğrudan Türkiye'nin güvenliğini ilgilendiriyor.İşte Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan liderliğinin en önemli farklarından biri de burada ortaya çıkmaktadır.Türkiye artık kendisine “Ne yapmamız isteniyor?” diye sormak yerine,“Türkiye'nin çıkarı nedir?”diye soran bir devlet aklıyla hareket etmektedir.ABD-İran çatışmasının arkasındaki temel meselelerden biri bölgesel güç dengeleridir.İran'ın nükleer kapasitesi, füze programı, vekil güçleri, Körfez'deki etkisi ve enerji yolları üzerindeki konumu Washington açısından önemli başlıklardır.İran açısından ise mesele yalnızca askeri kapasite değildir.Tahran, ABD baskısına boyun eğerse bölgede yıllardır oluşturduğu caydırıcılığın ciddi biçimde zedeleneceğini düşünmektedir.Bu nedenle iki taraf da geri adım atmakta zorlanmaktadır.Fakat savaşın bedeli yalnızca ABD ve İran'a çıkmayacaktır.Fatura bütün bölgeye kesilebilir.Türkiye açısından mesele daha da hassastır.Çünkü enerji arz güvenliği, Türkiye'nin ekonomik ve stratejik güvenliğinin ayrılmaz parçasıdır.Bu nedenle Ankara'nın savaşın büyümesini istememesi sadece diplomatik bir tercih değil, doğrudan milli güvenlik meselesidir.Tam da burada Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın liderliği önem kazanıyor.Türkiye'nin elinde başka ülkelerin sahip olmadığı önemli bir avantaj var:Türkiye birçok tarafla aynı anda konuşabilen nadir ülkelerden biridir.Washington'la konuşabilir.Moskova'yla konuşabilir.Tahran'la konuşabilir.Körfez ülkeleriyle konuşabilir.Azerbaycan'la yakın iş birliği yapabilir.Avrupa'yla diplomatik kanallarını sürdürebilir.Bu çok değerli bir stratejik kapasitedir.Bugün Ortadoğu'da yeni bir düzen kurulmaya çalışılıyor.Sınırlar, enerji koridorları, güvenlik mimarileri ve ittifaklar yeniden tartışılıyor.Ancak artık bir gerçek herkes tarafından kabul edilmek zorundadır:Türkiye hesaba katılmadan Ortadoğu'da kalıcı bir denklem kurulamaz.Çünkü Türkiye'nin askeri gücü vardır.Savunma sanayii kapasitesi vardır.Jeopolitik konumu vardır.Ekonomik ve diplomatik ağırlığı vardır.Ve en önemlisi, bölgesel gelişmeleri kendi güvenlik perspektifinden okuyabilecek devlet tecrübesi vardır.Son söz: Türkiye artık eski Türkiye değil…ABD ile İran savaşırken Türkiye'nin önünde iki seçenek yoktur.“ABD'nin yanında mı, İran'ın yanında mı?” sorusu Türkiye'nin sorusu değildir.Türkiye'nin sorusu şudur:Türkiye'nin yanında kim var?Cevap ise bellidir:Türkiye'nin yanında yine Türkiye olmalıdır.Milli çıkarlarımız…Milli güvenliğimiz…Toprak bütünlüğümüz…Enerji güvenliğimiz…Ekonomik istikrarımız…Ve geleceğimiz…Bunların tamamı her türlü dış hesaplamanın üzerinde tutulmalıdır.Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın liderliğinde Türkiye'nin yapması gereken; savaşın içine çekilmeden, ancak savaşın sonuçlarını doğru okuyarak bölgesel güç ve küresel aktör olma iradesini daha da güçlendirmektir.Çünkü önümüzdeki dönemde Ortadoğu'da sadece savaşanlar değil, oyunun kurallarını belirleyebilenler kazanacaktır.Türkiye artık seyirci değildir.Türkiye artık kendisine biçilen rolü oynayan ülke değildir.Türkiye, kendi rolünü kendi yazmak zorundadır.Ve tarih bize şunu söylüyor:Güçlü Türkiye, bölgede barışın da teminatıdır.