Har oldu gülşende güller sustu bülbüller,
Bahar dallarında kaldı asude günler,
Gönüllere nakşedilen o sevgililer,
Yürekleri nara atıp çekip gittiler.
Şimdi kim bilir nerede kiminledirler,
Hiç aşkın kutsiyetini bilemediler,
Görünüşte kavilleşip ikrar veridiler,
Yürekleri nara atıp çekip gittiler.
Yılların paslı çarkları övüttü bizi,
Kaybettik ömür içinde ümidimizi,
Korusak da kalbimizde o sevgimizi,
Yürekleri nara atıp çekip gittiler.
Yitirilen sevgiliyi gözler arıyor,
Bir kez görebilmek için sebep kolluyor,
Ömürler yolun sonunda adım sayıyor,
Yürekleri nara atıp çekip gittiler.
Artık ah çekip dövünmek zamanı geçti,
Felek vuslatı men etti firkati seçti,
Umutlarımızı tırpan misâli biçti,
Yürekleri nara atıp çekip gittiler.