Türk futbolunun her kategorisinde mücadele etmiş bir takım olan Elazığspor, geçen sezon 3. Lig şampiyonu olarak 2. Lige play-off da seri galibiyetler sonucunda ulaştı ve yenilmez takım haline geldi.
2. Ligin ilk maçı, Eylül ayının ilk günü ve gece maçı… Esame listesine baktığımızda takımda 5 eski, 6 yeni futbolcu ilk 11 de. İsim olarak bildiğimiz ama çıplak gözle izleyemediğimiz futbolcuların performansları merak konusu idi. Gelen gideni aratır mı misali… Taraftar yine görevini yaparak stadı doldurmuştu.
Maça gelince, çıtayı yükselten bu sezonda şampiyonluğa kadro kuran Elazığpsor’un ileri 3 lü Süper Lig’in büyük takımlarında oynamış oyuncular (Kerim Frei=Beşiktaş, Beykan Şimşek=Fenerbahçe, Muhammet Aslantaş=Başakşehir).
Bülent Hoca’nın aynı sistemle oyuna başladı. Top bizde kalsın, ayağa pas ile oyunu rakip alana yıkmak. Bunları yaparken ilk 15 dakikada %80 top bizde olsa da kaleye atılan ne bir şut, ne de pozisyon vardı. İlk şutumuz 20. dakikada Beykan ile öne çıktı ve duran top ile pozisyon bulundu. Bu oyun anlayışı tam rakibin istediği bal kaymaktı. Kendi alanında dokuz kişi ile bekleyen, alanı daraltan bir takım karşımızda vardı. Elazığspor’da sorumluluk alan hiçbir futbolcu görmedim. Kerim Frei ve Beykan sorumluluk alsalar da kaleye uzak oynadılar. Koca bir 45 dakikada kalemize top gelmedi. Oyunun hakimi “Sen” olsan da pozisyon bulmakta zorluk çekildi.
İkinci devreye Elazığspor tempolu başladı. Zaman zaman saha içinde oyuncular yer değiştirdi. 59. dakikada Beyşan ile golü bulduktan sonra Bülent Yenihayat, santrafor çıkarıp orta sahaya takviye yaparak skoru korumaya çalıştı. İkinci devrede rakip alanda daha çok görünen Elazığspor’du. Ama bir iki kontra atakta kalesinde gol de görebilirdi.
Maçın geneline baktığımız zaman, Elazığspor geçen seneden alışık olduğu galibiyetlere bir yenisini daha ekledi.
Maçın hakemlerine gelince, bir penaltı pozisyonu dışında önemli hatalar yapmadılar. Maçın genelinde iyi bir yönetim gösterdiler.